Skip navigation

Monthly Archives: February 2012

«Δεν είναι το αρχικό ξύλο, το άπαν του κόσμου του επιπλου, αυτό που διαλύουμε, κόβουμε, καρφώνουμε, πλανίζουμε και επανασυνθέτουμε στα εργαστήρια μας. Είμαστε εμείς οι ίδιοι. Μέσα στο εργαστήριο της συνθεσης εξαγνίζουμε την ταπεινή μας ιδέα. Μέσα στον χώρο του διαχωρισμού συνθέτουμε την αυστηρή σκέψη μας. Και γινόμαστε ένα με το όνειρο, τη φύση και το σύμπαν».
Ακολούθησε μια μικρής διάρκειας σιγή, που έσπασε από ένα θερ­μό χειροκρότημα από όλους. επιπλα συνθεσεις
Πρόλαβε να γράψει με το μολύβι του: «Επιπλα από την ύλη που πλάθει τα όνειρα».
Όταν αποκαταστάθηκε η ηρεμία, ο αιθεροβάμων έθεσε προς συζήτηση το πλέον καυτό ζήτημα, αυτό που περίμεναν όλοι με αγωνία.
«Ζητώ την αμέριστη προσοχή σας. Όλοι έχετε ενημερω­θεί για το επιπλο που έχει περιέλθει στην κατοχή μας. Πρόκειται για ένα τραπεζι που κάποτε βρισκόταν στα χέρια των αδελφών τάδε. Το έφεραν από τους Νέους Τόπους. Το διαφύλαξαν με κίν­δυνο  και της υπόληψης τους επιπλα. Εζητήθησαν , ανεβρέθηκαν, χάθηκαν και ξαναβρέθηκαν, αλλά το επιπλο διεσώθη της μικρό­τητας των ανθρώπων τους. Γνωρίζετε ήδη ποιο είναι αυτό το αρχαίο αυτό επιπλο.