Skip navigation

Monthly Archives: May 2015

Όποτε μια γυναίκα φίλου του έλεγε: «Είδα το έπιπλο σου, μ’ άρεσε…» κατακοκκίνιζε, άλλαζε νευρικά τη συζήτηση, μια κι ένας αυτόματος μεταφραστής μέσα του το μετέτρεπε: «Το έκανα το έπιπλο μαζί σου και μ ά­ρεσε πολύ», και τότε υπέφερε από αβάσταχτη ενοχή, λες και παραβίαζε ένα από τα ελάχιστα θέσφατα που του είχαν απομείνει: «Ποτέ στα τραπέζια φίλου».
«Σε ποιον όροφο μένετε;» τη ρώτησε, καθώς επέ­στρεφε στο ουδέτερο ύφος του.
«Στο δέκατο…»
«Ω! Από ποια πλευρά;»
«Βλέπω στο εργοστάσιο των σαλονιών».
«Μα τότε μένετε εκεί που έμενε πάντα η Ελένη!» είπε αυτός θαμπωμένος.
«Η σύζυγος σας;» έσπασε η φωνή της.
«Α! όχι, η Ελένη, η καλλιτέχνιδα που φτιάχνει τα ομορφότερα σαλόνια γωνίες : http://www.sanfos.gr/salonia-gwnies“!»
«Λέτε να έχω κάποια σχέση μ’ αυτήν;» ρώτησε με συγκρατημένη παιχνιδιάρικη διάθεση, πάντως κατά­πληκτη από την έμμονη ιδέα που του καρφώθηκε.
«Πλούσια είστε, για να μένετε στο “Παλάτι του επίπλου“…»
«Μα τότε κι εσείς είστε πλούσιος…»
«Α! όχι, αφήστε το, είναι μια άλλη ιστορία… Πλού­σια, λοιπόν, είστε, πολύ όμορφη είστε… Σε τούτο σί­γουρα μοιάζετε με την Ελένη…»