Month: February 2012

  • Επιπλα από την ύλη που πλάθει τα όνειρα

    «Δεν είναι το αρχικό ξύλο, το άπαν του κόσμου του επιπλου, αυτό που διαλύουμε, κόβουμε, καρφώνουμε, πλανίζουμε και επανασυνθέτουμε στα εργαστήρια μας. Είμαστε εμείς οι ίδιοι. Μέσα στο εργαστήριο της συνθεσης εξαγνίζουμε την ταπεινή μας ιδέα. Μέσα στον χώρο του διαχωρισμού συνθέτουμε την αυστηρή σκέψη μας. Και γινόμαστε ένα με το όνειρο, τη φύση και…

    Read More: Επιπλα από την ύλη που πλάθει τα όνειρα

Search

Popular Posts

  • το μοναδικο στιλ του στρωματος

    Η εσωτερική του πόρτα δεν άγγιζε το υπνοδωμάτιο του, όπως ένας σεισμός σε μεγάλο βάθος δεν επηρεάζει την επιφάνεια του καναπέ. Μόνο στα μάτια πάλευαν ανοιχτά τα αντίπα­λα κομμάτια της σύνθεσης τοιχου του. Όχι, δεν ήταν ο δημεγέρτης, ο άνθρωπος που ξεση­κώνει τα τραπέζια. Μπορώ να πω ότι μάλλον τα φοβόταν. Ήταν η τέλεια πολυθρόνα δωματίου για αυτόν που…

  • να πίνουν τον καφέ τους και να κάθονται στον αναπαυτικό καναπέ

    «Α! Μα δεν το ξέρατε; Πολλοί γάμοι, χωρίς έπιπλα, με το πέρα­σμα τους στο καλοκαίρι, το ‘σκαγαν στα μαλακά από τις θρησκευτικές τους υποχρεώσεις. Είχαν το ελεύθερο να παντρεύονται αλλόθρησκους και απέφευγαν τις διώ­ξεις από τους ομοθρήσκους τους και τις κατηγορίες για συνωμοσία και προδοσία και εξασφάλιζαν και πολύ ωραία έπιπλα, κρεβάτια σαλόνια, τραπέζια και…

  • Ειδα το επιπλο σου, μ’ αρεσε πολυ

    Όποτε μια γυναίκα φίλου του έλεγε: «Είδα το έπιπλο σου, μ’ άρεσε…» κατακοκκίνιζε, άλλαζε νευρικά τη συζήτηση, μια κι ένας αυτόματος μεταφραστής μέσα του το μετέτρεπε: «Το έκανα το έπιπλο μαζί σου και μ ά­ρεσε πολύ», και τότε υπέφερε από αβάσταχτη ενοχή, λες και παραβίαζε ένα από τα ελάχιστα θέσφατα που του είχαν απομείνει: «Ποτέ…

Categories

Tags